عصرایران ؛ جعفر محمدی^* - مرحله تبلیغات انتخابات دهم ریاست جمهوری در حالی به سرعت سپری می شود که هیچ کدام از کاندیداهای این دوره ، برنامه ای در خصوص یکی از مهم ترین زیرساخت های توسعه کشور ارائه نداده اند: «فناوری اطلاعات» .

البته برخی کاندیداها ، مختصر اشاره ای ، آن هم به صورت گذرا و کاملاً سطحی و شعاری به این موضوع کرده اند ولی اگر حجم تبلیغات انها درباره مسائلی مانند گشت های ارشاد را با این مقوله مهم مقایسه کنیم ، درخواهیم یافت که در نظر کاندیداهای این دوره ، ستادها و مشاوران آنها ، بستری به نام اینترنت و فناوری اطلاعات ، چندان مهم و حیاتی جلوه گر نشده است.

این در حالی است که بی هیچ تردیدی ، می توان اهمیت پیدایش رایانه و اینترنت در عصر جدید را با کشف آتش در قرون قدیم و نقش آن در جهش تمدنی بشر مقایسه کرد.

طبق آمار منتشره ، در ایران بیش از ۲۰ میلیون کاربر اینترنت وجود دارد که قریب به اتفاق آنان را قشر تحصیل کرده جامعه تشکیل می دهند.

با این حال ، بدبینی موجود نسبت به اینترنت در میان برخی تصمیم سازان کشور باعث شده است یک جو آمیخته با سوء تفاهم در این عرصه شکل بگیرد که مصداق عینی و عمومی این مساله را می توان در سرعت پایین اینترنت مشاهده نمود که روزانه اعصاب میلیون ها نفر را به بازی می گیرد و میلیون ها ساعت از عمر کاربران اینترنت را در انتظار باز شده صفحات وب ، به تمام معنا تلف می کند.

این در حالی است که سرعت اینترنت در بسیاری از کشورهای مشابه ایران دهها برابر ایران است و همچنان روند توسعه آنان ادامه دارد که به عنوان نمونه می توان به طرح های کشور کوچک امارات متحده عربی اشاره کرد که طی آن قرار است سرعت اینترنت این کشور به صد برابر سرعت کنونی افزایش یابد.

حال این وضعیت را مقایسه کنید با اوضاع فشل اینترنت در ایران که از یک سو ، دارندگان خطوط پر سرعت اینترنت (ADSL) از سرعت پایین آن می نالند و از سوی دیگر ، بسیاری از شهروندان ، حتی در پایتخت نیز نمی توانند همین خطوط به اصطلاح پرسرعت اینترنت را تهیه کنند زیرا این روزها ، در بسیاری از مراکز مخابراتی این یک پاسخ کلیشه ای به مراجعین است که”پورت نداریم ، فعلاً صبر کنید” یا ” متاسفیم، تلفن شما ، تحت پوشش فیبر نوری است، نمی توانیم اینترنت پرسرعت بدهیم!”

باور کنید اگر این وضعیت برای خارجی ها تشریح شود ، حتماً تعجب خواهند کرد و تمسخرمان می کنند که چگونه در آغاز هزاره سوم ، کشوری به بزرگی ایران و با میلیون ها کاربر اینرنت ، دچار چنین وضعیت اسفناکی است چرا که امروزه ، داشتن زیرساخت های اینترنت و بهره مندی از سرعت بالا، همانند وجود برق ، برای توسعه لازم است.

جالب اینجاست که مقامات مخابراتی کشور، در پاسخ به انتقادهایی در این خصوص ، شگفت انگیزترین و البته تاسف بارترین پاسخ را مطرح می کنند: همین سرعت کنونی برای ایران کافی است!

گذشته از بحث سرعت ، که پاشنه آشیل توسعه اینترنت و فناوری اطلاعات در کشور شده است ، باید گفت که تحقق بسیاری از شعارهای انتخاباتی کاندیداها ، جز از بستر توسعه همه جانبه فناوری اطلاعات میسر نیست.

به عنوان مثال ، در بحث مبارزه با مفاسد اقتصادی ، به ویژه در حوزه بانک ها ، اگر همه فعل و انفعالات بانکی ، مانند اعطاء وام ها از طریق شبکه اینترنتی صورت گیرد ، همه چیز قابل رصد کردن و پیگیری مستمر خواهد بود و اساساً زمینه بسیاری از مفاسد و سوء استفاده ها از بین خواهد رفت.
 
اگر تبادلات مالی و هزینه کردها در بستر فناوری اطلاعات صورت گیرد ، دیگر شاهد ناهمخوانی حساب ها و داستان هایی مانند گم شدن فلان میزان پول در محاسبه سالیانه بودجه نخواهیم بود.

گسترش عدالت نیز در جهان معاصر از بستر فناوری اطلاعات می گذرد که از آن جمله می توان به برقراری امکانات همسان آموزشی برای همه یا هدفمندسازی یارانه از طریق کنترل آنلاین مصرف خانوارها و اختصاص یارانه متناسب با سیاست های اقتصادی کشور و … اشاره کرد.

گسترش زیرساخت های فناوری اطلاعات و ارتقای سرعت اینترنت ، می تواند مشکلات دیگر حوزه ها را نیز کاهش دهد، مانند تعدیل مشکلات ترافیکی از طریق انجام  اینترنتی امور بانکی ، خریدها ، یپیگری های اداری و … .

وضعیت نابسامان اینترنت ، همچنین باعث شده است محققان و پژوهشگران کشورمان در رقابت با همتایان خارجی شان ، به نحو ملموسی عقب بمانند و در بهره برداری از منابع علمی موجود در فضای اینترنت ، دچار کندی و وقفه شوند و قطعاً این وضعیت در توسعه علمی کشور نیز بسیار اثر گذار است.

مخلص کلام آن که در دنیای کنونی ، سخن گفتن از توسعه و پیشرفت ، بدون توجه ویژه به فناوری اطلاعات ، یک “شوخی واپسگرایانه” بیش نیست و از این رو انتظار می رود کاندیداهای ریاست جمهوری ، در روزهای باقی مانده از ایام تبلیغات انتخاباتی ، در این باره نیز سخن بگویند تا رأی دهندگان ایرانی بدانند آنان در این حوزه “چند مرده حلاج اند؟”

و پایان سخن آن که ، وضعیت اینترنت در شرایط کنونی ، یک توهین عمومی به شعور و جایگاه تاریخی و فرهنگی ملت ایران و عاملی جهت تثبیت توسعه نیافتگی کشور است و همان طور که گفته شد ،جا دارد که کاندیداهای ریاست جمهوری ، برنامه های کاربردی خود را در این عرصه ، اعلام نمایند و مطمئن باشند چناچه در این خصوص ، واقع بینانه و امروزی ورود کنند ، خواهند توانست بخشی از آرای تأثیر گذار ۲۰ میلیون کاربر اینترنت را از آن خود کنند.

مطالب مرتبط :

1. تکذیب اختلال شبکه اینترنت در روز برگزاری انتخابات
2. دیدار سبز اهالی اینترنت با سیدمحمد خاتمی
3. آقای موسوی! آشوب های خیابانی اعضای ستادتان را محکوم کنید
4. درخواست از ناظرین کاندیدا برای ارساس نتیجه رای شماری برای درج در سایت
5. با واگذاری بار مسئولیت به رهبری و بر حسب مصلحت انتخابات را تایید کنید / نگذارید جایگاه شورای نگهبان تنزل یابد